ปัญหาและแนวทางการแก้ไขการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารของนักศึกษาปฏิบัติสหกิจศึกษา ตำแหน่ง พนักงานต้อนรับส่วนหน้าโรงแรม

Abstract

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสาน โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ศึกษาปัญหาการสื่อสารภาษาอังกฤษของนักศึกษาปฏิบัติสหกิจในตำแหน่งพนักงานต้อนรับของโรงแรม และ (2) ศึกษาแนวทางการแก้ไขปัญหาที่นักศึกษาใช้เมื่อพบปัญหาในการสื่อสาร กลุ่มตัวอย่างคือ นักศึกษาชั้นปีที่ 4 จำนวน 11 คน ในสาขาวิชาภาษาอังกฤษเพื่อธุรกิจบริการ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสงขลา ที่ปฏิบัติสหกิจในตำแหน่งพนักงานต้อนรับของโรงแรมในจังหวัดภูเก็ต เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลมี 2 ประเภท ได้แก่ (1) แบบสอบถาม แบ่งเป็น 3 ส่วน ได้แก่ ข้อมูลส่วนบุคคล ปัญหาการฟังและการพูดภาษาอังกฤษในบริบทการทำงานและการใช้ภาษา และแนวทางการแก้ปัญหาด้วยมาตราส่วนประมาณค่า 5 ระดับ และ (2) แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูล วิธีที่ใช้ในการพัฒนาทักษะการฟังและการพูดภาษาอังกฤษ ข้อมูลเชิงปริมาณวิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนา และข้อมูลจากการสัมภาษณ์วิเคราะห์ด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาผลการวิจัยพบว่า (1) นักศึกษามีปัญหาการฟังและการพูดภาษาอังกฤษในระดับ “ปานกลาง” โดยเฉพาะการฟังสำเนียงภาษาอังกฤษที่หลากหลาย การพูดอธิบายข้อมูล และการใช้คำศัพท์เฉพาะทางในงานบริการ นอกจากนี้ยังมีความกังวลและไม่มั่นใจในการพูดให้ถูกต้องตามหลักไวยากรณ์และการพูดโทรศัพท์ (2) วิธีที่นักศึกษาใช้ในการแก้ไขปัญหาอยู่ในระดับ “มาก” ได้แก่ การขอให้ลูกค้าพูดช้าลง การใช้แอปพลิเคชันแปลภาษาบนโทรศัพท์มือถือ การขอความช่วยเหลือจากเพื่อนร่วมงาน การใช้ภาษากาย และการเลือกใช้คำศัพท์ที่ง่าย (3) วิธีพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษของนักศึกษา ได้แก่ การฝึกฟังคลิปทางสื่อออนไลน์ การฝึกพูดกับลูกค้าในสถานการณ์จริง การเรียนรู้คำศัพท์ใหม่จากสื่อออนไลน์ และการฝึกพูดกับเพื่อนร่วมงานชาวต่างชาติ ผลการวิจัยสะท้อนถึงความสำคัญของการฝึกใช้ภาษาอังกฤษในสถานการณ์จริง และบทบาทของเทคโนโลยีรวมถึงการเรียนรู้ด้วยตนเองในการพัฒนาทักษะและการแก้ไขปัญหาการสื่อสารกับลูกค้าชาวต่างชาติได้อย่างมีประสิทธิภาพ